Dorota Maria Borowska

Dorota Maria Borowska (ur. 1973 w Białymstoku) – artystka wizualna, malarka, której twórczość koncentruje się na fenomenie światła, geometrii i percepcji. Mieszka i pracuje w Warszawie.

Ukończyła Liceum Sztuk plastycznych w Supraślu dyplom w zakresie snycerstwa, 1994), a następnie Akademię Sztuk Pięknych w Gdańsku, gdzie w 2008 roku obroniła dyplom z malarstwa ściennego. W 2013 uzyskała tytuł doktora sztuk plastycznych, przedstawiając pracę „Malarstwo w ciemności, czyli o tym, jak to, co niewidoczne, konstytuuje to, co widoczne”. Dysertacja była dogłębną analizą „Portretu Arnolfinich” Jana van Eycka, w której  geometria malarska została potraktowana jako metafora „światła wiedzy”. Borowska jest autorką wystaw indywidualnych i zbiorowych, m.in. w Galerii Wozownia w Toruniu (Czasami coś widać, 2016), gdzie badała nieciągłość widzenia i rolę percepcji w konstruowaniu obrazu wozownia.pl. Jej badania nad van Eyckiem obejmują zarówno analizę kompozycji, jak i kontekst historyczny – podkreśla mniej znaną rolę artysty jako dyplomaty Filipa Dobrego w okresie wojny stuletniej Instytut Reportażu.
Twórczość Borowskiej łączy fluorescencję i luminescencję w malarstwie z eksperymentalnym podejściem do geometrii. Jej obrazy ujawniają ukryte warstwy pod wpływem światła UV, stając się refleksją nad zmiennością i niewidzialnością. Filozoficzne jądro jej sztuki koncentruje się na przekonaniu, że „to, co niewidoczne, warunkuje to, co widoczne”. Za działalność w zakresie malarstwa ściennego otrzymała m.in. Nagrodę Prezydenta Miasta Gdańska oraz wyróżnienie Ergo Hestii „Za serce i talent”, a także stypendia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Miasta Gdańska Sopocki Dom Aukcyjny.